Ta ostatnia niedziela…

Już dzisiaj późnym wieczorem wszystko będzie jasne. Polska w ostatnim meczu kwalifikacji do Mistrzostw Europy Francja 2016 podejmie u siebie reprezentację Irlandii. Zarówno dla Polaków, jak i piłkarzy drużyny gości jest to mecz o wszystko. Zwycięzca jedzie na Mistrzostwa Europy, przegranemu zostają baraże. Remis 0-0 lub 1-1 promuje Polskę, wyższy- Irlandię.

Mimo, że to my jesteśmy wyżej w tabeli- nie mamy prawa choćby przez chwilę czuć się faworytami w starciu na Stadionie Narodowym. Co prawda to my mamy w składzie Roberta Lewandowskiego, to my gramy na swoim stadionie, jednak to Irlandczycy są w nadzwyczajnej formie, to oni pokonali przed chwila Niemców, to oni w końcu sprawili nam tyle problemów w pierwszym starciu w Dublinie. Co prawda to my objęliśmy prowadzenie bo golu Peszki, jednak to podopieczni Martina O’Neilla mogli po końcowym gwizdku czuć niedosyt (mimo, że udało im się wyrównać dopiero w doliczonym czasie). To ówcześni gospodarze mieli nad nami dużą przewagę, słupki, poprzeczki, pod bramką Fabiańskiego niemalże cały czas cos się działo. Owszem, my też mieliśmy swoich kilka okazji jednak zbyt łatwo daliśmy się wciągnąć w siłową, fizyczną grę gospodarzy i nie potrafiliśmy sobie z tym poradzić. Pisałem po rewanżowym meczu ze Szkocją: „Nie mamy własnego stylu gry, który pozwalałby nam górować mądrością grania i wykorzystywaniem naszego potencjału nad takimi równorzędnymi rywalami jak Szkocja czy Irlandia. Musimy przyjmować ich warunki, przeciwnik ściąga nas na swój siermiężny poziom a potem dominuje nad nami swoim doświadczeniem na tym właśnie poziomie.” Jest wielce prawdopodobne, że reguła ta potwierdzi się również w dzisiejszym meczu. To Irlandia musi strzelić gola, to ona zaczyna z pozycji niżej więc to ona będzie starała się przejąć inicjatywę. Znów polscy zawodnicy będą zmuszeni do bardzo wielu pojedynków główkowych, które niekoniecznie są naszym atutem. Jeżeli nie spróbujemy grać piłką, dominować- Irlandia „wejdzie nam na głowę”. Niestety kolejnym minusem w nadchodzącej potyczce jest to, że kontuzji nabawiło się dwóch naszych zawodników, którzy do tej pory byli filarami tej drużyny: Rybus i Milik. Do tego również kontuzjowany jest Jodłowiec a wcześniej wypadł Wilczek. Jako, że selekcjoner już w momencie wysyłania powołań skutecznie ograniczył sobie pole manewru „z przodu” (aż 15 zawodników z bramkarzami włącznie to gracze defensywni” to obecnie przy powyższych kontuzjach sytuacja wygląda (delikatnie mówiąc) nieciekawie.

Przy ustalaniu wyjściowej jedenastki trener Nawałka będzie musiał sobie odpowiedzieć na jedno zasadnicze pytanie: czy na starcie przyjmujemy warunki rywala i wystawiamy skład oparty w większości na zawodnikach o inklinacjach do gry defensywnej? Czy może walczymy o swoje i postawimy w środku boiska na młodych, dynamicznych, kreatywnych piłkarzy? Pierwsza opcja prawdopodobnie zakończy się tak jak dotychczasowe nasze mecze, czyli w najlepszym wypadku remis. Rywal narzuci nam swój styl i pobija nas w nim doświadczeniem. Ja jestem zwolennikiem opcji nr 2, ponieważ musimy grać o wszystko, nie korzystać z półśrodków.

Na pozycji bramkarza wątpliwości nie ma: spisujący się do tej pory bez zarzutu Fabiański. Prawa obrona? Skoro w meczu ze Szkocją zagrał (całkiem nieźle) Piszczek to dokonywanie w tym miejscu zmiany jest obecnie bez sensu. To samo tyczy się pary środkowych obrońców: Glik i Pazdan zagrali dobre zawody, są pewnym punktem zespołu. Dylemat natomiast powstaje na lewej obronie. Kontuzjowany jest Rybus, więc grał będzie ktoś z pary Wawrzyniak & Jędrzejczyk. Ten drugi jest odkryciem Nawałki na ta pozycję, gdy grał spisywał się bardzo dobrze, jednak jego serie występów przerwała groźna kontuzja. Ten pierwszy zaś, wrócił na solidny poziom i jest podporą Lechii Gdańsk w Ekstraklasie. I właśnie to raczej Kubę Wawrzyniaka selekcjoner umieszcza wyżej w hierarchii, czego wyraz dał w Glasgow, gdy na boisku za Rybusa wszedł właśnie obrońca gdańskiej Lechii.
Pomoc. I tu już zaczynają się naprawdę schody. Krychowiak- pewniak. Co dalej? Jeżeli –tak jak wcześniej wspomniałem- mamy walczyć o swoje a nie się barykadować, wybór powinien paść na kogoś z dwójki Linetty-Zieliński. Ten pierwszy gra (regularnie) w klubie który jest na dnie Ekstraklasy i formą nie zachwyca, ten drugi nie jest w stanie przebić się na stałe w Empoli. W odwodzie jest Kapustka ale raczej niemożliwym jest aby dostał szansę o początku takiego meczu. Dlaczego pomijam Mączyńskiego? Po prostu, tak jak pisałem to wielokrotnie- nie daje nam tej jakości w grze do przodu, jaką powinien, jeżeli mamy próbować prowadzić grę to zdecydowanie lepszym od niego wyborem są Linetty i Zieliński. Na lewym skrzydle zapewne ponownie zagra Grosicki. I w tym miejscu taka smutna dygresja: zagra bo po prostu nie ma solidnej konkurencji. Kamil jest specyficznym piłkarzem, którego umiejętności nie pozwalają skutecznie mierzyć się akurat z takimi przeciwnikami jak właśnie Szkocja czy Irlandia, których futbol jest oparty na sile fizycznej, pojedynkach główkowych. Niestety selekcjoner nie patrzy w stronę takich zawodników jak Kosecki, Pawłowski czy Mierzejewski dlatego na skrzydłach mamy taki a nie inny wybór. Na prawej flance szansę prawdopodobnie dostanie Paweł Olkowski (który już w meczu ze Szkocją zmienił na tej pozycji Błaszczykowskiego). Jest to ruch sensowny wg mnie tylko pod warunkiem, że Kuba zostałby przesunięty na miejsce Milika, czyli za plecy Roberta Lewandowskiego. W innym przypadku (czyli po prostu ławka rezerwowych) niekorzystanie ze skrzydłowego Fiorentiny jest osłabianiem zespołu. Dlatego też Błaszczykowski powinien zostać ustawiony na pozycji nr „10”. Był na niej próbowany wielokrotnie, czy to jeszcze w Borussii Kloppa, czy to w reprezentacji Smudy/Fornalika i w większości tych przypadków spisywał się solidnie. Dodatkowy (oczywisty) atut to znajomość i zgranie z Lewandowskim. Na przedmeczowej konferencji prasowej jednym z piłkarzy oddelegowanym na nią był Artur Sobiech. Wydawać by się mogło, że to nie przypadek i to właśnie napastnik Hannoveru zastąpi Milika w składzie. Wg mnie to jedynie „zasłona dymna” trenera Nawałki i na tej pozycji zagra ktoś inny. Przecież Sobiech nawet nie zdążył zaliczyć w obecnej drużynie choćby epizodu,  jest zawodnikiem zupełnie nowym do taktyki Nawałki, dlatego też nie sądzę aby selekcjoner odważyłby się na taki ruch. Prędzej snajper przedostatniej drużyny Bundesligi dostanie szansę ale w przypadku negatywnego wyniki w dalszej fazie spotkania.

Podsumowując: jako że to jest mecz o wszystko, selekcjoner musi zaryzykować. Ustawianie się za podwójną gardą lub po prostu zwykłe przyjęcie warunków rywala zakończy się tragicznie. Nie potrafiliśmy wygrać z takim stylem już 3-krotnie w tych kwalifikacjach dlatego też obok Krychowiaka powinien grać Linetty (lub Zieliński). Nie powinniśmy tez rezygnować z umiejętności takiego piłkarza jak Kuba Błaszczykowski. Jest to piłkarz wybitny i o ogromnych umiejętnościach, które mogą pomóc zadecydować o przebiegu tego meczu. Ewentualnie, jeżeli zawodziliby Grosicki bądź Olkowski- Kubę można przesunąć na skrzydło a na „10” wprowadzić Zielińskiego lub Sobiecha jako drugiego napastnika. Niestety selekcjoner sam siebie ograniczył z możliwościami manewru takimi a nie innymi powołaniami, ale cóż, co się stało to się nie odstanie, nie mamy wyjścia. Musimy dać sobie radę chociaż faworytem nie będziemy. Czeka nas ciężki mecz, zdecydowanie trudniejszy niż ten czwartkowy ze Szkocją czy zeszłoroczny w Dublinie.

*A co jeśli jednak się nie uda i nie awansujemy ani dzisiaj, ani po ewentualnych listopadowych barażach? Cóż, trzeba będzie spokojnie usiąść i zrobić bilans dotychczasowej pracy selekcjonera.
W końcu pracuje on na umowę zlecenie…
Ale nie myślmy o tym. Pokonajmy Irlandię i kłóćmy się skład kadry na Mistrzostwa Europy 2016 ;)